Środowisko naturalne
Żbik występuje obecnie w Europie Zachodniej, Środkowej oraz Wschodniej - choć na Wschodzie jedynie na Ukrainie. Można go spotkać także w Turcji, w północnej części półwyspu arabskiego oraz od Iranu do Indii, a na północ aż do Kazachstanu. Żbik występuje także na całym (z wyjątkiem terenów pustynnych i lasów tropikalnych) kontynencie afrykańskim. Oczywiście niegdyś żbika można było spotkać w większej ilości miejsc niż dziś. Zwierzę to wyginęło przede wszystkim w Europie - proces ten rozpoczął się w XVIII wieku a zakończył w początkach XX w.. Żbiki wyginęły w niektórych państwach całkowicie, na przykład w Czechach, Holandii, Austrii. W innych krajach, jak na przykład w Polsce, Szwajcarii czy w Ukrainie, zasięg występowania żbików zmniejszył się znacznie w stosunku do pierwotnego. Ostatnimi czasy człowiek wziął żbika pod opiekę i reintrodukował je w wiele miejsc, przede wszystkim w Europie, co sprawiło, że żbika można znowu spotkać np. w Bawarii. Żbiki, choć potrafią sobie poradzić na wielu rodzajach terenu, najlepiej czują się w dużych lasach - nieważne, iglastych czy liściastych, byleby odpowiednio dużych. Żbiki żyją też w górach, na wrzosowiskach, równinach - funkcjonują jednak prawidłowo tylko wtedy, gdy w pobliżu znajduje się jakiś las.
